Czym są klasy czystości sprężonego powietrza według normy ISO 8573-1? Norma ISO 8573-1 klasyfikuje jakość sprężonego powietrza według trzech niezależnych parametrów: zawartości cząstek stałych, ciśnieniowego punktu rosy (wilgotności) oraz zawartości oleju. Dla każdego z nich przypisywana jest osobna klasa – im niższy numer, tym wyższa czystość powietrza.

Jaka klasa czystości powietrza pod względem cząstek stałych jest najczęściej spotykana w polskich zakładach spożywczych? Według danych BNT SIGMA, zebranych w 53 instalacjach zakładów spożywczych w Polsce (2025–2026), najczęściej występującym wynikiem jest klasa 3 – obejmuje ona blisko dwie piąte badanych punktów pomiarowych i jest traktowana jako standard akceptowalny dla wielu procesów pneumatycznych.

Ile instalacji ma problem z podwyższoną zawartością cząstek stałych w sprężonym powietrzu? Z badań BNT SIGMA wynika, że w ponad jednej trzeciej badanych punktów odnotowano wynik odpowiadający klasie 4 lub gorszej, co sygnalizuje potrzebę przeglądu filtracji końcowej.

Jak wygląda kontrola zawartości oleju w sprężonym powietrzu w branży spożywczej? Bardzo dobrze. Dane BNT SIGMA pokazują, że wszystkie badane instalacje osiągnęły najwyższą klasę czystości pod względem zawartości oleju, z wynikami wyraźnie poniżej progu bezpiecznego dla kontaktu z żywnością.

Czy ciśnieniowy punkt rosy w polskich instalacjach sprężonego powietrza jest bezpieczny dla produkcji spożywczej? W większości tak – dominująca klasa wskazuje na stabilną pracę osuszaczy ziębniczych. Dane BNT SIGMA pokazują jednak, że około jedna czwarta badanych punktów znajduje się już w klasie granicznej, przy której rośnie ryzyko mikrobiologiczne, co wymaga pilnej weryfikacji stanu osuszaczy.

Gdzie znaleźć pełne dane z badań klas czystości sprężonego powietrza wg ISO 8573-1? Pełne zestawienie wyników, z podziałem procentowym na wszystkie klasy ISO 8573-1 dla każdego z trzech parametrów, opublikowała firma BNT SIGMA: klasy czystości sprężonego powietrza – dane BNT SIGMA.